Pet(r)io-tizam sa ,,a,,

 Da nije ratova ili  svijetskih prvenstava  sjetio bi se patriotizma   kad neko citira  Jonsona "  da je to posljednje utociste hulja ,,.Ima istine  i primjera radi u zemljama bivse Jugoslavije ,ovo o huljama,   potvrdjuje pravilo  ali ako odemo malo dalje ,recimo na Sjever ,u Norvesku ,Dansku ,Austriju  patriotizam nije samo iskrena  ljubav prema  domovini kad je na neki nacin ugrozena, i nije samo navijanje za  fudbalssku reperezentaciju te zemlje nego  i zguzvani komad papira  sa kojim se koraca dok se ne neidje na  kantu za smece ili kantu za reciklazu da se  ubaci.

Zivim u zemlji izrazenog i forsiranog  patriotizma  na razne nacine i nisam se uklopio ni u jedan najvise iz razloga sto sam to davno pregorio i   namjerno ostajao po strani ne dozvolivsi  da me emocije  nadvladaju razum ,ako ga jos iko i ima ,Mislim na razum a ne na emocije., Znaci postujem i cijenim  zemlju u kojoj zivim sa svim njenim vrlinama i manama ali nisam njen patriota ,Ok.

Da se malo vratim i prisjetim  ,Proslo je  30 i nesto godina, nije malo, u vrijeme  kad me treso patriotizam ko i sve ili ko vecinu Juglskavena ,sto smo bili spremni  dati sve od sebe da to i dokazemo  ili sa puskom ili sa loptom ,ali generalno ta zemlja je bila  sigurno sto se tice patriotizma na nivou  onih sa maksimalnim.Da li se sve slomilo preko noci ili su se napravili preuuslovi da tako izgleda ,ali puce jugoslavenski patriotizam  ko balon ,u sastavne dijelove, sa logicnim pitanjem ako je bio toliko jak  zasto se nije odbranio   ili je u stvari  nas patriotizam bio lokalnog nacionalnog karaktera a  izgledo kao globalni.One dvije godine i nesto vise provedene u  Novoj zemlji -Bosni i Hercegovini u  ratu  nisu vrijedne  patriotizma  gdje je  tenzija bila u ocuvanju zivota  a ne u izrazaju  koliko volis da nekog ubijes  ili  ne volis i krijes se  da ti to neko uradi ali ako ima nesto generalno sto se tice patriotizma  iz rata u Bosni onda je to da je  postojao ali ogrnut,pritisnut , teskim  sinjelom religije i  nacionalizma.Nisam bio ,priznajem neki veliki  patriota ,,nove,,i ovakve,sumljive ,  Bosne  i Hercegovine  i sa tim sam osjecajem stigao u Ameriku.Prvih nekoliko godina covjek lijeci rane rata  i ne izgleda to sjecanje kao patriotizam i onda ae desi  da prevladaju drugi putevi  i da od patriotizma  ostane neki blagi osjecaj nostalgije i   sjete  sto vise lici na oprez iz iskustva  nego na ljubav .

Za koji dan pocinje svijetsko prvenstvo u fudbalu,Svijetske patriote i fudbalski fanatici  dolaze na svoje.Sa blagim simpatijama  gledam na reprezantaciju Bosne i hercegovine  ali i Hrvatske .Zao mi sto ,,nasih,, nema i vise  ali sta je tu je.Sa posebnim zanimanjem  pratim  izljeve ljubavi nase dijaspore -Poljem se siri miris ljiljana ,,,,,,,,Nisam se najezio.Lijepo  izgleda ali parcijalno kao  i sve drugo u toj zemnji.Onaka lijepa pjesma  i umjesto da je  zajednicka svima  sto zive u toj zemlji ,postala simbol  jedne nacije  i sve dok tako bude  ili ne bude da  ti ljudi tamo zapjevaju   bar jednu zajednicku da ,,potegnu,, tesko ce  biti srece  ni kad se igra utakmica ,ni kad se slavi ili zali  ni kad se djeli oruzije.Ponekad zavidim  ali jedino sto bi jos mogao od patriotizma  je da foliram da jesam ,U Bosni,tako bar izgleda,   da jos ima  ljubavi prema domovini ,samo sto to nije zajednicka ili ljubav ili domaovina  je veliko pitanje . A  hulje uvijek nadju utociste ,prvo ili posljednje .A male laste  s jjuga ,e sad je tu dilema ili odlaze ili dolaze  i za koga .....nana nana.